bırak duygusallığı, koy kenara nezaketi
hoşgörü mü? palavra!
biraz acımasız ol, alkışlama beni
rengi de tartış, zevki de
“siz”inle bir işim yok
ama sana emrediyorum, eleştir beni
“siz”i sevmiyorum, “sen”i seviyorum, seni ve seni!
siz beni sevmeyin! sen, sen ve sen sev beni!
senden ve senden nefret ediyorum! ve hey oradaki, senden de!
kitlede bir koyun, kütle içinde gölge olma
kendi başına bir “kişi” ol
birazcık “ben”liğin olsun, toplu taşıma aracı değil dünya
emrediyorum sana, adam et beni
olamazsam sabretme, at kenara
güce tapma, kır ikinci el putları
boş umutlarını çentikle, romantizmi bırak çocuklara
Tanrı’nın her şeyde olduğunu fark et
ve hiçbir şeye mükemmeli çok görme
sana emrediyorum, yetinme!
İbrahim gibi ateşe atıl
Zekeriya ile ağaca gir
bırak seni çarmıha gerdiğini sansınlar
barış aptallar içindir, sen savaş!
seni kuzu gibi çevirenlerle kapış
en önemli şey kişisel karakterdir, unutma, unutturma
bilgin arttıkça, cehaletin de artar
oldum deme. oldu deme
biraz da olmamış tarafından bak hayata
şikâyet et, öfkelen; kızdır da kamçıla beni
sana emrediyorum, övme beni, öldürme!
şah damarında aşikâr Rabbin
baktığın her yerde O. Aynadaki sen değilsin
hatırla, Ahsen-i Takvîm’sin sen
tokatla şeytanını, tut elinden de
secde et içindeki Tanrı’ya, ki zübde-i âlemsin sen
bilmez kimileri, buna içsel yolculuk der
doğudan batıya döner dünya aslında
sonra allayıp satarlar sana unuttuğunu
nirvana’ya koşarsın aptalca
Rabbinin içinde olduğundan habersiz!
“siz”e boyun eğersen eğer, atla yokluğa
“siz” olmuş sana gülümsersem eğer
emrediyorum it beni boşluğa
alkışla olmadı, biraz da acımasızlığı dene
cinsiyetin bürümüş tüm hücrelerine
minik çocuk elin uzanmış ufka
mutluluğu arama boşuna.
ıslak açtın bu rüyaya gözlerini
mutlak hüzündür, hasrettir var oluş
kabul et, büyü!
gözlerinden bak Hüzün Peygamberi’nin
“Kün” dedi Rabbin, insan olmaya gönderdi seni
hatırla, güzel gözlü ve tasasızdır eşek
sana emrediyorum, mutsuz ol!
pembe boyalı bir ergen kız sesi duyar gibiyim:
“ay ne tatlı! âşık bu çocuk!”
ne âşığım, ne çocuk, ne de tatlı
çirkinim, saçlarımı da taramam
bende bilmediğin şeyler var senin
ve sorun bende değil sende, biliyorum
evet, beni hak etmiyorsun doğrudur
çok daha iyilerine layığım ben
devir şu Yeşilçam’ı. kes. motor. stop!
bırak bana mutluluklar biçmeyi
coşkulu gelecekler örme
küçük, saadet dolu evinde, dertsiz bir adam
ideal bir koca, müşfik bir baba değilim ben
unutma, rahat yaşadığı için ismi hatırlanmaz insanın
bir kez olsun içten güler, kahkaha atarsam eğer
sana emrediyorum unut beni!
