çiçeklerini toplayın hayatın
o gerçekdışı parlak, içi boş dışı fırıldak
rengârenk çelenkler sıralayın
Belkıs’ın harap bahçelerinde ben
düşen bir yaprak ararım
denizlerinde anlamsız kelimelerin
yalancı seslerine alışın
sürün sefasını çıkmaz sokakların
bitpazarlarında ben, bir çift hüzünlü göz ararım
aşkını ceplerinde taşıyan kızlar alın terkinize
bir de beyin boşluklarında çınlayan şiirler
ben hiç ata binmemiş, hiç kaybolmamış
yüksek ses bilmemiş Aişe ararım
arsız baharlar kiminse kimin, ben kuzineli kışlar alırım
soğuk gülüşler yerine içli mi içli bir nakış
eskiler alırım beyim, eskici geldi hanım
akrepten geriye kalan ne varsa bir bakayım
yelkovanın dilinden anlarım, açın bohçaları açın
kulaklık takmayan adamlar, pantolon giymeyen kadınlar
siyah kâbuslara kapılmamış çocuklar bakarım
bu ışıklar, o sahte bakışlar, uzak mı uzak şu alkışlar
Konstantin dramalarından çıkma kahramanlar
mavisi de eskimiş göklerinde bu şehrin kahra mal olurlar
bir tek ben mi duyarım ağıtını dünlerin, bir de hisarlar?
öyleyse öyle! bende çağlardan yaman bir güz var
bırakırım geleceği bugünün simsarlarına
son elinde akşam kumarlarının koca bir güneş yatırır
serseri, yalınayak bin bir geceyle kalkarım
giderim duman rengi şehrinizden
ipek yollar ararım
ne de olsa eski bozkırlara aşkınım
ilham diye bir nazlı kuş vardı, ona gönüller alırım
altın kafesler, güller alırım, gonca gülüşler
rüzgârım, boynuzun ucunda güneşi taşırım
şehrin üstünde enkaz dumanları
eli açıklar için bulutlara çarparım
yağarım üçüncü dünyalara
sahralarda yaban
taşları ayıklarım
gömleğimde işgal kırmızıları
düştüğümde ağlayan
kuyular bakarım
gökyüzünde baharlar
eskiler alırım beyim, eskici geldi hanım
bin kâse yarınlar verip birkaç küçük an alırım
yürek dolusu bir şiir verir ufuklarca şan alırım.
(Hece, 242. sayı, Şubat 2017)
