Eskiler Alırım

çiçeklerini toplayın hayatın

o gerçekdışı parlak, içi boş dışı fırıldak

rengârenk çelenkler sıralayın

Belkıs’ın harap bahçelerinde ben

düşen bir yaprak ararım

denizlerinde anlamsız kelimelerin

yalancı seslerine alışın

sürün sefasını çıkmaz sokakların

bitpazarlarında ben, bir çift hüzünlü göz ararım

aşkını ceplerinde taşıyan kızlar alın terkinize

bir de beyin boşluklarında çınlayan şiirler

ben hiç ata binmemiş, hiç kaybolmamış

yüksek ses bilmemiş Aişe ararım

arsız baharlar kiminse kimin, ben kuzineli kışlar alırım

soğuk gülüşler yerine içli mi içli bir nakış

eskiler alırım beyim, eskici geldi hanım

akrepten geriye kalan ne varsa bir bakayım

yelkovanın dilinden anlarım, açın bohçaları açın

kulaklık takmayan adamlar, pantolon giymeyen kadınlar

siyah kâbuslara kapılmamış çocuklar bakarım

bu ışıklar, o sahte bakışlar, uzak mı uzak şu alkışlar

Konstantin dramalarından çıkma kahramanlar

mavisi de eskimiş göklerinde bu şehrin kahra mal olurlar

bir tek ben mi duyarım ağıtını dünlerin, bir de hisarlar?

öyleyse öyle! bende çağlardan yaman bir güz var

bırakırım geleceği bugünün simsarlarına

son elinde akşam kumarlarının koca bir güneş yatırır

serseri, yalınayak bin bir geceyle kalkarım

giderim duman rengi şehrinizden

ipek yollar ararım

ne de olsa eski bozkırlara aşkınım

ilham diye bir nazlı kuş vardı, ona gönüller alırım

altın kafesler, güller alırım, gonca gülüşler

rüzgârım, boynuzun ucunda güneşi taşırım

şehrin üstünde enkaz dumanları

eli açıklar için bulutlara çarparım

yağarım üçüncü dünyalara

sahralarda yaban taşları ayıklarım

gömleğimde işgal kırmızıları

düştüğümde ağlayan kuyular bakarım

gökyüzünde baharlar
eskiler alırım beyim, eskici geldi hanım

bin kâse yarınlar verip birkaç küçük an alırım

yürek dolusu bir şiir verir ufuklarca şan alırım.

(Hece, 242. sayı, Şubat 2017)