Ellerimde Kal

-candan özge kızıma-

 

ilk bakışın beni yoğurdu yeniden

sen doğdun ellerimde, ellerinde ben

çiçeklendi sesin kupkuru saksılardan

kirpiklerinde salındı neşeyle evren

yeni bir isim kondurdun kulağıma

sesini duymadığım duygulardan

kendinden hiç çıkmayan şu adamdan

beni böyle güzel günlere sen doğurdun

kaybettiğim ırmakları topladın dudaklarında

dünyanın öğle vaktiydi, sarındım kundağına

kutlu nesil muştusu gibi geldin yarınlardan

solmaz bir çiçek dikildi mezarıma

öleyazmıştı gelecek, ümit taşıdı parmakların

bir yeni çağ doğdu ufuklarımda

yürümek dünyevi bir dil kızım, gönül yıkar

otur kucağımda, perdenin arkasında ne var

biraz anlat oraları henüz unutmadan

yetişeyim diye emekliyorum sana ben

kalbin ne büyük senin, ne günahsız

sığmıyor sevgiden başka duygular

insana en yakın hâldesin kızım

büyüme ne olur, ellerimde kal

bu dünya kocaman bir “neden” kızım

düşmelerim kazara değil, üzülme

hikmet bir anlaşılmaz hüküm

sen sarıl diye çöküyorum ben

kaderin içinde yüzüyoruz güzel kızım

tüm ayrılıklar birer gemi ikimize

gel, biz bir kalbe sığarız kuzum

büyüklükten de büyük Rabbimiz bizim.

(Temmuz Dergisi 13. sayı, Ağustos 2017)